تصویربرداری تشخیصی دامپزشکی

تصویربرداری تشخیصی دامپزشکی یکی از روشهای پیشرفته در علم دامپزشکی است که تا حد زیادی در کنترل روند بیماری در حیوانات خانگی، تشخیص سریع شکستگیها یا مشکلات پیش آمده در روند رشد دندان یا دیگر قسمتهای حیوانات تاثیر شگفت انگیزی داشته است.
امروزه پیرامون بررسی روند رشد تصویربرداری تشخیصی دامپزشکی میتوان گفت تعدادی از روشهای تصویربرداری برای کمک به تشخیص بیماریها در انسان ابداع شدهاند و بسیاری از آنها برای استفاده در حیوانات اقتباس شدهاند.
اکثر روشهای تصویربرداری اطلاعات زیادی را با روشهای غیرتهاجمی و اقتصادی ارائه میکنند و در عین حال روند بیماری را تغییر نمیدهند یا باعث ناراحتی غیرقابل قبولی برای حیوان خانگی نمیشوند. با این حال، به دلیل پیچیدگی و هزینه های تجهیزات و ابزار، برخی از این روش ها در تاسیساتی که مخصوص استفاده از آنها طراحی شده اند انجام می شود.
در این مقاله از مجله سامانه جامع دامپزشکی آی تی وت علاوه بر معرفی تصویربرداری تشخیصی دامپزشکی و مصارف کاربردی آن شما را با بهترين کلینیکهای دامپزشکی در شيراز که در این زمینه تجهیزات لازم را برای ویزیت پت و دام شما دارند، آشنا میکنیم.
تصویربرداری تشخیصی دامپزشکی چیست؟
شش نوع اصلی تصویربرداری تشخیصی در زمینه رادیولوژی دامپزشکی وجود دارد: رادیوگرافی (که به آن اشعه ایکس نیز گفته میشود) برای ارزیابی مسائلی مانند شکستگی استخوان، آرتریت، موارد خارجی در دستگاه گوارش و سایر نگرانیهای رایج استفاده میشود.در یک توضیح تخصصی در خصوص تصویر برداری تشخیصی دامپزشکی میتوان گفت:
اشعه ایکس برای چندین دهه برای ایجاد تصاویری به نام رادیوگرافی (تصاویر سیاه، سفید و خاکستری) استفاده شده است. رادیوگرافی رایج ترین روش تصویربرداری مورد استفاده در دامپزشکی است. تصاویر اشعه ایکس (رادیوگرافی) با همان فرآیندهای مورد استفاده در پزشکی انسانی تولید می شوند، با این تفاوت که اندازه تجهیزات برای استفاده با سگ، گربه و سایر حیوانات کوچک است.

تجهیزات قابل حمل ممکن است در یک کلینیک حیوانات بزرگ که اسب ها و سایر حیوانات بزرگ را درمان می کند استفاده شود. اگرچه این روش بدون درد است، اما در برخی موارد برای کاهش اضطراب و استرس مرتبط با این روش، قرار دادن حیوان و کمک به ثابت ماندن حیوان در حین گرفتن عکس، حیوانات خانگی را آرام میکنند.
نحوه انجام تصویربرداری تشخیصی دامپزشکی
حتمابرای شما هم سوال پیش آمده که تصویر برداری تشخیصی دامپزشکی به چه صورت انجام میشود در این قسمت که برگرفته از یک مقاله تخصصی در حوزه تصویربرداری دامپزشکی است شما را روند تصویربرداری در حوزه دامپزشکی آشنا میسازیم:
اشعه ایکس برای ایجاد تصاویری از استخوان ها، اجسام خارجی و حفره های بزرگ بدن به خوبی عمل می کند. این اشعه در تصویربرداری تشخیصی دامپزشکی اغلب برای کمک به تشخیص شکستگی ها، تومورها، جراحات، عفونت ها و بدشکلی ها استفاده می شوند.
اگرچه رادیوگرافی ها ممکن است اطلاعات کافی برای تعیین علت دقیق مشکل حیوان خانگی شما ارائه نکنند، اما می توانند به دامپزشک شما کمک کنند تا تشخیص دهد که کدام آزمایش های دیگر ممکن است برای تشخیص مورد نیاز باشد.
کنتراست تکنیک های تخصصی اشعه ایکس در تصویربرداری دامپزشکی
در این میان در روند تصویر برداری تشخیصی دامپزشکی میتوان گفت بافتهای نرم بدن اشعه ایکس را به خوبی جذب نمی کنند و با استفاده از این فناوری به تنهایی دیدن آن دشوار است. تکنیک های تخصصی اشعه ایکس، به نام روش های کنتراست، برای کمک به ارائه تصاویر دقیق تر از اندام های بدن استفاده می شود.
در این روش ها رنگی به حیوان داده می شود که اشعه ایکس را مسدود می کند. این نوع تصویربرداری تشخیصی در دامپزشکی می تواند به صورت داخل وریدی برای بررسی اندامهایی مانند کلیه ها یا قلب یا از طریق دهان برای معاینه دستگاه گوارش تجویز شود. پس از دادن رنگ، یک سری عکسبرداری با اشعه ایکس گرفته میشود که اندامهایی را که در آن رنگ جمع میشود مشخص میکند. این امر تشخیص هر گونه ناهنجاری را آسان تر می کند.
Ultrasonography یا سونوگرافی در تصویر برداری تشخیصی دامپزشکی
سونوگرافی دومین روش تصویربرداری تشخیصی رایج در دامپزشکی است. از امواج صوتی برای ایجاد تصاویری از ساختارهای بدن بر اساس الگوی پژواک منعکس شده از بافت ها و اندام ها استفاده می کند. اولتراسوند در نشان دادن بافت های نرم بدن بسیار بهتر از اشعه ایکس است.
دامپزشک یا تکنسین معمولا یک اسکن اولتراسوند را با فشار دادن یک کاوشگر کوچک روی بدن حیوان، اغلب دیواره شکم، انجام می دهد. امواج صوتی با حرکت دادن پروب به قسمت های مختلف شکم هدایت می شوند.
اسکن سونوگرافی می تواند اندازه و شکل بسیاری از اندام ها را نشان دهد و همچنین می تواند ناهنجاری های درون آنها را نشان دهد. سونوگرافی هم بدون درد و هم غیرتهاجمی است و هیچ گونه خطری برای عارضه ندارد. این همان ابزار تشخیصی است که در بسیاری از مراکز پزشکی برای بررسی وضعیت جنین انسان در رحم استفاده می شود.

اگرچه سونوگرافی می تواند برای ارزیابی بیشتر بافت های نرم استفاده شود، قلب و اندام های شکمی بیشترین اسکن را در کلینیک های دامپزشکی انجام می دهند. تصویربرداری اولتراسونیک از قلب را اکوکاردیوگرافی می نامند. با این روش می توان ساختار و عملکرد قلب و دریچه های آن را ارزیابی کرد. سونوگرافی محدودیتهایی دارد، زیرا نمیتوان از آن برای اسکن بافتهای پر از گاز (ریهها، روده) یا بافتهای استخوانی استفاده کرد.
Computed tomography (CT) یا توموگرافی در تصویر برداری تشخیصی دامپزشکی
توموگرافی کامپیوتری (CT)دیگر روش تصویربرداری تشخیصی دامپزشکی است که در این روش اشعه ایکس با کامپیوتر است که برای تشخیص ناهنجاریها در اندامهای مختلف بدن استفاده میشود.
در این روش حیوان روی یک تخت موتوری در داخل دستگاه سی تی اسکن قرار می گیرد که از زوایای مختلف یک سری اشعه ایکس می گیرد. هنگامی که یک سری یا اسکن کامل می شود، تخت به سمت جلو حرکت می کند و اسکن دیگری گرفته می شود. سی تی اسکن با اشعه ایکس معمولی متفاوت است زیرا سطوح مختلفی از تراکم بافت را نشان می دهد و تصاویر دقیق تری تولید می کند.

به دلیل نیاز به بی حرکت ماندن برای مدت نسبتاً طولانی در حین تکمیل اسکن، حیواناتی که تحت سی تی اسکن قرار می گیرند بیهوش می شوند.
تصویربرداری رزونانس مغناطیسی در تصویر برداری تشخیصی دامپزشکی
تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) شکل دیگری از تصویربرداری است که امروزه در تصویر برداری تشخیصی دامپزشکی مورد استفاده قرار می گیرد. این روش تصویربرداری جایگزین برای توموگرافی کامپیوتری است. با این روش، یک میدان مغناطیسی بسیار قوی تصاویر آناتومیک دقیقی تولید می کند. اشعه ایکس درگیر نیست و بسیار ایمن است.
برای این روش، حیوان در یک محفظه الکترومغناطیسی لولهای قرار میگیرد و با امواج رادیویی پالس میکند و باعث میشود که بافتهای بدن امواج فرکانس رادیویی منتشر کنند که قابل تشخیص است. ز آنجایی که این روش نسبتا طولانی است و حیوان نباید در طول عمل حرکت کند، در بیشتر موارد از بیهوشی عمومی استفاده می شود.
تصویربرداری پزشکی هسته ای در تصویر برداری تشخیصی دامپزشکی
تصویربرداری پزشکی هستهای از دیگر روشهای تصویربرداری تشخیصی دامپزشکی است که به عنوان تصویربرداری رادیونوکلئیدی یا سینتیگرافی نیز شناخته میشود، شامل دوز کردن حیوان با عنصری است که نوعی تشعشع به نام اشعه گاما ساطع میکند. این عنصر سپس با استفاده از یک دوربین مخصوص متصل به کامپیوتر که تصویر را تولید می کند در بدن شناسایی می شود.
دامپزشکان اغلب از تصویربرداری پزشکی هستهای برای تجزیه و تحلیل ریهها، کلیهها، کبد، تیروئید و قلب استفاده میکنند، اگرچه سایر قسمتهای بدن حیوان خانگی نیز ممکن است با این تکنیک مورد مطالعه قرار گیرد.
مزیتهای کاربردی تصویر برداری تشخیصی دامپزشکی
همانطور که در ابتدای این مقاله اشاره داشتیم تصویر برداری تشخیصی دامپزشکی فرآیند تشخیص بیماری، شکستگی ایجاد ناهنجاری و مواردی از این قبیل را در انواع پت ،حیوانات و دام تسریع بخشیده که این امور به تنهایی مزیت کاربردی این تکنیک تشخیصی در دامپزشکی را به دنبال دارد.
مزایای زیادی برای ذخیره رادیوگرافی در رایانه وجود دارد. یکی از مهمترین آنها امکان انتقال سریع و اقتصادی کپی تصاویر به متخصصان یا سایر کلینیک ها است. متخصصان یا افراد در کلینیک های دیگر می توانند تصاویر حیوان خانگی شما را مطالعه کنند و به دامپزشک کمک کنند تا وضعیت حیوان خانگی شما را به طور دقیق تشخیص داده و درمان کند.
شما میتوانید برای دریافت اطلاعات بیشتر در این زمینه و ارتباط با کلینیکهای دامپزشکی تجهیز شده به خدمات تصویر برداری تشخیصی در دامپزشکی با ما در سامانه جامع آی تی وت و از طریق شماره تماس 09357871280 مشاوره مستقیم این سامانه در ارتباط باشید.
